Column: Meneer S.

We waren niet zoveel gewend als het om leraren ging, in ons keurige Noordwijkse vwo-klasje. Ja, er was die muziekdocent, die zijn vak net zo serieus nam als wij. Die liep rustig even weg om koffie te halen tijdens een proefwerk van een ander vak, zodat wij antwoorden konden uitwisselen

De rest van het jaar liet hij ons wat pingelen op de keyboards. Hij vertelde meer over zijn Ford Museum in Hillegom dan over de cello en decrescendo. Af en toe gaf hij een overhoring waarbij hij cryptisch de antwoorden verklapte. Bij ’fagot’ begon hij over doucheschuim in de kerk, dat werk.

En er was er die grappige leraar Nederlands. Hij had zijn klassen goed onder de duim, echt zo’n docent die je liever niet kwaad maakt. Betrapte hij je op achteroverzitten met je stoel, dan moest je een gedichtje voorlezen. Dit was ruim voor het vloggerstijdperk, dus driekwart vond het gewoon nog doodeng om voor een groep te spreken. We keken wel uit. Deze leraar was op een dag ineens van school verdwenen. ’Kinderporno’, gonsde het door de school, maar er gonsde wel meer door de school. De rest van onze schoolcarrière konden we weer rustig achteroverleunen op onze stoelen.

Dat was het wel, qua zonderlinge leerkrachten. De meerderheid bestond uit goede vakdocenten met wie je prima kon opschieten; daar vul je geen sappige column mee. Maar gelukkig was er die invalkracht voor aardrijkskunde. Of misschien was hij wel stagiair, ik weet het niet meer. In elk geval was hij niet veel ouder dan wij. Zijn huid was zongebruind, zijn donkere haar zat strak in de gel, zijn tepels prikten door zijn gladde witte shirts. Er was iets geks aan deze jongeman, maar wát, dat wisten we niet precies. Wat opviel: zodra een meisje praatte in de les, moest ze vooraan komen zitten. Al snel gingen er verhalen dat hij op vrijdagavond in discotheek The Champ tussen de leerlingen stond te dansen. Dat hij achter meisjes aan zat en dat die meisjes niet per se in de bovenbouw zaten. Ach ja, door de school gingen wel meer verhalen.

Jaren later blijken de roddels aan de voorzichtige kant. De leraar aardrijkskunde heet nu ’de valiumverkrachter’. In Groningen drogeert hij verschillende vrouwen om ze daarna te misbruiken. Hij weet te ontkomen aan de Nederlandse politie, maar wordt alsnog opgepakt in Brazilië. Daar zit hij een paar maanden vast, waarna hij de rest van zijn straf in Nederland uitzit. Sinds die tijd zwerft hij door Europa. Hij wordt in Spanje, Malta en Polen in verband gebracht met zedenzaken, maar weet uit handen van justitie te blijven. Tot hij dan toch gepakt wordt, in Bulgarije. Eerder deze week stonden in deze krant al de details. In Sofia heeft hij minstens twee vrouwen verkracht en bewerkt met messen, een elektrische wapenstok en een kapotte drankfles. De komende jaren zit hij in elk geval vast.

Dat hadden we toch wel aardig gezien, in ons keurige Noordwijkse klasje, dat er iets mis was met deze man.

Leidsch Dagblad, 12 februari 2021