Zomergasten

“Zomergasten gezien? Zó ontzettend inspirerend!” Twee dames van rond de veertig, twee Radlers, twee linnen tasjes (Marqt en Ace & Tate). De ander schudt opvallend lang haar hoofd, als een komisch bedoeld gifje. “Niet? Die kwam echt binnen bij mij. Zo van: in your face.” Ze houdt het lege flesje Radler nog eens boven haar glas. Geërgerd kijkt ze om zich heen op zoek naar de bediening.

Het is rustig op het terras; de zomer heeft een snippermaand. Twee tafels verderop zit een man in een zwart joggingpak van een mij onbekende voetbalclub. Hij draagt een bril met oranje glazen. Zijn witte tennissokken heeft hij elegant in felrode badslippers gestoken. Het is zo’n man die zijn weinige bezittingen op tafel uitstalt. Aan zijn sleutelbos heeft hij een versleten bonuskaart. Hij heeft nog geen drankje besteld.

“Nee, maar zó inspirerend! Ik zat gewoon met tranen in mijn ogen.” Ze lijkt niet te kunnen bevatten dat haar vriendin geen getuige is geweest van deze nu al historische televisieavond. “Het was een Surinaamse man, een psychiater. Glenn Helder. En hij zei zulke rake dingen.” Met een peinzend gezicht pakt ze haar inmiddels bijgevulde glas op. “Hij heeft echt mijn ogen geopend.” De man in het joggingpak laat een boer over het terras schallen. De dames kijken tegelijk om. Nu zie ik dat de man een halveliterblik pils onder zijn stoel heeft staan.

Wat zei hij dan allemaal, wil de andere vrouw weten. En hoe opende dat haar ogen? Het is even stil aan de andere kant van het tafeltje. Dame 1 nipt van haar Radler. “Ja, wat hij letterlijk zei weet ik niet meer. Maar het kwam zo hard binnen. En die fragmenten…” Iets in haar ogen verraadt ergernis – echt weer iets voor haar vriendin om dan met kritische vragen te komen.

De man van de boer strompelt langs hun tafeltje. De dames draaien nadrukkelijk hun hoofd weg. Het logo op zijn joggingpak is van Orlando Pirates. “Weet je, Hilde, je moet het gewoon even terugkijken. Uitzending gemist.” Hilde schudt opnieuw haar hoofd. Ze trekt haar rok iets naar beneden en zwaait haar ene been over het andere. “Dat heet tegenwoordig NPO.”


Leidsch Dagblad, 25 augustus 2017

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *