Ze staat op het station van Sassenheim. Of, station… Er stoppen treinen, dat is waar, maar een station? Gare du Nord, Rotterdam Centraal, Berlin Hauptbahnhof, dat zijn stations. Je noemt het complex van Valken ’68 ook geen voetbalstadion, laten we wel wezen. Halte Sassenheim: twee sporen, één (!) kaartautomaat en een groot uitgevallen parkeerterrein. Met daarnaast een McDonalds, dat dan weer wel.

Bij die ene kaartautomaat, daar staat ze. Vlak voor me. Een vrouw met panterbenen, slangenpoten en een krokodillentas. Echt, een middelgrote dierentuin heeft ze aan haar lijf, aangevuld met gouden objecten die haar lichaamsgewicht op z’n minst verdubbelen. Haar Zuid-Amerikaanse achterste heeft ze eerder vandaag op de een of andere manier in de panterpanty weten te krijgen. Het kan niet anders of daar moet vanavond een schaar aan te pas komen.

‘Kom op, rotding,’ pruttelt ze. Ze laat de ‘r’ rollen als een Indisch dametje. De trein vertrekt over drie minuten van het spoor aan de overkant. En de overkant, dat betekent: om een ijzeren hekwerk heen, tunneltje door, hoek om, trap op. Ik geef het haar te doen met haar felblauwe naaldhakken. De volgende trein komt over een half uur en ik heb wel trek in een milkshake. De vrouw frommelt haar pinpas naar binnen en dendert met haar vingers – meer ringen dan een Audi-dealer – over de toetsen. Zonder resultaat. ‘Klereding!’ De trein vertrekt over twee minuten.

Vanuit Leidse richting zie ik drie lampen opdoemen, terwijl de vrouw voor de derde keer haar code in het toetsenbord graveert. Het lijkt te lukken nu. Ik hoor piepende remmen en zij begint te rennen. Dan stopt ze, trekt haar hakken uit en bergt ze op in de krokodil. Eén minuut. Op pantervoeten sprint ze het tunneltje in. Hoekje om, trapje op… Ik hoor een fluitje, het tuten van deuren, een optrekkende Sprinter. De donkerblauwe strepen trekken voorbij op weg naar Nieuw-Vennep, Hoofddorp, Schiphol en verder. Aan de overkant blijft een leeg perron over. Ik ben weer alleen met de kaartautomaat, de twee sporen en het parkeerterrein. Een milkshake dan maar. De trein vertrekt over dertig minuten.

Gepubliceerd in: Leidsch Dagblad (20-02-2015)