Pakjes

Niks zwartepietendiscussie. Bij ons in de familie is de jaarlijkse Sinterklaasvete weer geopend: kamp lootjestrekken versus kamp dobbelsteenspel. Dit laatste behelst een proces waarbij net zo lang goedkope teringzooi wordt doorgegeven totdat ook de laatste deelnemer kotsmisselijk is van de chocoladekruidnoten, waarna iedereen met ten minste vier ongewenste producten huiswaarts keert. Tussendoor wordt er met een dobbelsteen gegooid. Voorstanders van het lootjestrekken daarentegen bepleiten een ouderwets gezellige pakjesavond, waarbij de ontvanger een cadeau mag uitpakken dat speciaal voor hem/haar is aangeschaft en dat begeleid wordt door een persoonlijk gedicht. Idealiter wordt de betreffende persoon in dit schrijfsel vakkundig met de grond gelijk gemaakt, zij het met een niet mis te verstane ondertoon van pure liefde.

De laatste jaren is het gedichtenkamp goddank aan de winnende hand, maar een uitgemaakte zaak is het ook dit jaar niet. Misverstanden als ‘het gaat om het spelletje’, ‘we zijn toch zeker geen kinderen meer’ en ‘het maakt uiteindelijk niet uit wat je krijgt’ blijken hardnekkig. En schijnbaar zijn er nog steeds familieleden die niet zitten te wachten op cadeaus van enige kwaliteit met op de koop toe een portie poëtische hilariteit. Liever vragen zij zich iedere paar minuten af of ze de zelfklevende theedoekhoudertjes of het nagelschaartje ‘Touch of Beauty’ naar links gaan doorgeven. Voor de liefhebber: deze laatste is voor 98 cent verkrijgbaar bij de Action (maximaal twee units per klant).

Natuurlijk, er kleven ook nadelen aan zo’n gedichtenfestijn. Er is altijd wel iemand (niet zelden de vader des huizes) die zijn taak als dichter te lichtvaardig opneemt en twee minuten voordat het spektakel van start de laatste hand legt aan zijn bij elkaar gerijmwoordenboekte wanproduct. En dan is er meestal nog de geboren ouwehoer die het gezelschap zes A4’tjes lang verveelt met verhandelingen over een Sint die geen idee heeft wat hij dit jaar weer voor die-en-die moet kopen. Maar nadat je deze pijnlijke vertoningen hebt uitgezeten, kun je tenminste wel een noemenswaardig cadeautje uitpakken. En daar gaat het tenslotte om, nietwaar?

 


Leidsch Dagblad, 4 november 2016

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *