Gezel

Zelfs in een Katwijkse strandtent ben je niet veilig voor ze. Leidse corpsmeisjes.

• • •

Mevrouw De Bree

Mevrouw De Bree zet de televisie uit. Ze kust haar man goedenacht, houdt hem heel even in haar handen en veegt dan met haar mouw het stof van de lijst. Een foto in zwart-wit, een ander leven haast. Een lach die sterker is dan de tijd. Op televisie had ze Henny Huisman gezien, een paar minuten maar. Haar dochter had het goed gezegd, net aan de telefoon: hij begint steeds meer op Patty Brard te lijken. Ze hadden maar kort gebeld, er was iets met een deadline. Of stond er iets in de oven? Maandag belt ze weer, dat beloofde ze.

• • •

Uit Vriendschap Saâm

Zet het klapstuk op in een klein beetje water en voeg zout toe. Kook het vlees op laag vuur in ongeveer anderhalf uur, tot het bijna gaar is.

• • •

Niftig

Op het mozaïekbankje voor het station zitten twee mensen te eten. Rood-witte bakjes van Smullers, een patat pinda en een te hete kroket. De man draagt zijn zwarte shirt strak in de broek, met daar overheen een leren hesje. Een cowboy op leeftijd. Aan de onderkant van zijn buik glimt een gigantische gesp. De vrouw naast hem – die met de kroket – draagt een jas die niet zou misstaan op wintersport. Ze blaast zich een ongeluk.

• • •

Nico

Het hoofd van Henk Westbroek, een gebit als een oude joodse begraafplaats. De vrouw op het terras van Eetwinkel Nico doet haar zonnebril af. Ze sabbelt op een sigaret en veegt met haar breekbare vingers over een groene iPhone. Op haar tafeltje staat een glas rosé, waar ze af en toe een piepklein slokje van neemt. Er klinkt een rochelend ‘dankjewel’ wanneer de serveerster een asbak neerzet en de lunchkaart presenteert.

• • •

Woorden als deze

Op het terras van Olivier loopt de zoveelste ‘misschien wel laatste zomeravond’ ten einde, zachtjes pruttelend in stoofpotten en speciaalbier. Alles is hier Belgisch zoals Chinatown Chinees is. En iedereen zit maar gezellig te doen alsof niet zojuist Gerrit Kouwenaar is overleden. Een tafel naast ons zitten twee mannen van halverwege de dertig: lichtblauwe overhemden en veel te grote horloges. Mannen voor wie elk gesprek een conference call is, mannen die meer meetings hebben dan gesprekken met hun vrouw. Ze drinken allebei een Duvel en praten hard. Iets met stakeholders en business units.

• • •

Voorbij

Begin juli, een eeuwigheid geleden. Op het bankje voor de Pieterskerk zit een meisje. Aan haar tenen bungelen slippers met Braziliaanse vlaggetjes. Ze plakt gele post-its in haar agenda, over de onbeschreven lijnen van dinsdag en donderdag. Het kunnen ook twee andere dagen zijn, maar ze plakt post-its op lege dagen. Gele. En daar schrijft ze dan op. Ongetwijfeld teksten als ‘21-diner Tes’ en ‘lunchen met Joachim’. Op haar pen staan aardbeien met veel te grote kronen.

• • •

De halve (2)

Het ontbijt: een bakje halfvolle yoghurt met banaan, muesli en honing, twee bruine bolletjes met pindakaas en een glas Coolbest (iets met kokos en limoen). Wat moest ik niet vergeten vandaag? Niet te hard van start gaan, dat is het voornaamste. En onderweg blijven drinken. Als extraatje heb ik een dag van tevoren in de Pieterskerk een energieflacon met een soort isostar-substantie gekocht, dat naar appel zou moeten smaken. De hardloopbroek met zakken is te warm voor vandaag; mijn korte broek heeft geen zakken. Het flaconnetje gaat in de onderbroek.

• • •

De halve (1)

Niet te snel van start gaan, dat is alles. Beheersing tonen. Jezelf vooral niet opblazen. Tijdens de eerste meters over de Breestraat kalm blijven: straks heb je ruimte genoeg. Ontspan de benen nog even, laat je meevoeren door de toeters en denk niet aan hoe ver het nog is. (Onmogelijk). Of denk alleen maar: het is nog verschrikkelijk ver. Dat helpt. Ook als je de negentien en twintig al hebt gezien: het is nog verschrikkelijk ver. En let niet op die ballonnen.

• • •
1 13 14 15 16 17 19