Notaris

De notaris geeft een krachtige hand. Zijn donkergroene das is voorzien van een speld, uit het zakje van zijn colbert steekt een zilveren vulpen. Ik schat de man achter in de zestig. Terwijl hij de papieren schikt, begint hij over Jip en Janneke. Ze spelen meneer en mevrouw en drinken thee. Of juist niet, want Jip lust geen thee. Janneke zegt dat een meneer thee drinkt. Dan wil Jip geen meneer worden. Hij wil notaris worden en een pijp roken.

‘Ik ben slecht in small talk’, hoorde ik laatst iemand zeggen. Dat was niet deze notaris. Op onnavolgbare wijze verbindt hij Feyenoord aan het kapsel van Matthijs van Nieuwkerk en Frank Masmeijer aan een orkaan die klinkt als een Katwijkse huisvrouw. Als hij zijn standpunt over het huidige Nederlands Elftal uit de doeken heeft gedaan, wordt het tijd voor het serieuze gedeelte.

De notaris wijst ons waar we moeten tekenen, wij tekenen op de aangewezen plek, de verkopers doen hetzelfde, de notaris roept heel hard de naam van de stagiair, de stagiair brengt nog meer papieren, we tekenen nog meer papieren, de notaris zegt dat de stagiair weer kan gaan, de notaris schudt ons nogmaals stevig de hand, wijst ons de lift en wenst ons succes met verhuizen. We staan buiten.

Voordat we bij de auto zijn, komt de notaris naar buiten gelopen. Hij wilde nog iets kwijt over het verhaal van Jip en Janneke. Over Jip die geen thee wil drinken. “Als jullie dat die kinderen straks voorlezen, zeg er dan wel bij dat ze geen notaris moeten worden.” Voor het eerst kijkt hij serieus. “Niet dat het niet goed verdient, hoor. Maar over een paar jaar is er geen notaris meer over. Dan regelen we dit allemaal met blockchain.”

Hij steekt zijn hand op en wandelt weer naar binnen. Ik stel me voor hoe hij straks zijn benen over zijn bureau gooit, zich een glas single malt whisky inschenkt en een sigaartje opsteekt. Deze man lijkt me geen type voor een pijp.


Leidsch Dagblad, 8 september 2017

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *