Inspecteur

“Lekker hè, bier…” Ik kijk opzij. Een man met een dunne snor en vettig haar kijkt me grijnzend aan. Hij draagt een groot geel T-shirt met ‘FBI’ erop. ‘Female Body Inspector’ staat er in kleine letters onder. Hij ziet me kijken en denkt misschien dat ik het een geslaagde grap vind. “Ja, heerlijk”, antwoord ik. “Het is er het weer voor, hè?” Small talk les 1: het weer kan altijd.

Het mandje van de inspecteur zit vol met halveliterblikken goedkope pils. Hij wijst ernaar. “Ik heb er al zes op en ben nog niet eens aangeschoten.” Zijn lachje is dat van een jongen uit groep zeven die net de juf in haar bil heeft geknepen. “Soms drink ik wel twee kratten, maar dat is maar eens per jaar. Op de verjaardag van mijn neef.” Ik wacht op een toelichting, maar die blijft achterwege.

“Echt een lekkere drank.” Hij schijnt er nog niet van overtuigd dat ik het met hem eens ben. En, eerlijk is eerlijk, ik heb het bier alleen nodig omdat het in een gerecht moet. Ik ben ook maar een man met een lijstje. “Ja, echt lekker, hè.” “Vooral met dit zonnetje,” voeg ik eraan toe, omdat ik les 2 nooit heb gevolgd.

De man propt nog twee blikken in zijn uitpuilende mandje en sleept het dan naar de kassa. “Nou, fijne dag nog,” roept hij. Ik wens hem hetzelfde en leg een donker flesje bier in mijn mandje zonder wieltjes. Nog een paar rollen keukenpapier en mijn lijstje is weer afgewerkt.

Bij de kassa’s tref ik de man opnieuw. Eén voor één legt hij de blikjes AH Basic pils in zijn boodschappentas, voorzichtig als een mikadospeler. “45 cent per stuk”, zegt hij met iets van trots. Hij kijkt naar mijn boodschappentas. “Mag ik jouw smurf?” Als hij die aanpakt, kijkt hij naar de grond. “Voor mijn neefje.” En daar gaat hij, met twaalf liter bier en een minismurf. Vrouwenlichamen inspecteren maakt dorstig, dat is waar. Zeker met dit weer.

Leidsch Dagblad, 12 mei 2017

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *