Het k-woord

Sinds een paar weken zingt het k-woord rond. Er klinken protesten wanneer iemand het voor het eerst laat vallen in de app. Levensgevaarlijk. Een teamgenoot weet zich te herinneren hoe we zeven jaar geleden ook de eerste potjes wonnen. We eindigden als negende. Nee, we moeten vooral niet te hard van stapel lopen. Het per week bekijken, de tegenstander niet onderschatten. Als je niet beter wist, zou je denken dat de mediatraining de reserve zevende klasse heeft bereikt. Iedere wedstrijd is een finale.

Eigenlijk is het bijzonder dat we in twaalf jaar kelderklasse niet één keer serieus om plek 1 hebben gespeeld. Niet dat het talent nou van ons afdruipt – sprak hij voorzichtig –  maar als je ziet wat voor motorisch uitgedaagden we af en toe tegenover ons hebben…  Je schaamt je de ogen uit je kop dat je niet fluitend ieder jaar bovenin eindigt. Ja, we zijn een keer tweede geworden. Maar de achterstand op ROAC ’79 was zo groot dat ze halverwege de kerstvakantie de platte kar al konden bestellen. Al was bestellen voor deze jongens uit Rijpwetering waarschijnlijk niet nodig.

Zo’n vijf seizoenen later hebben we nog geen punt verloren. Alle poulewedstrijden in de beker zijn in winst omgezet, net als de eerste competitiepotjes. Met klinkende cijfers ook. SJC 6 staat fier bovenaan. Natuurlijk, het seizoen is net begonnen, maar een snelle blik op het doelsaldo verleidt zelfs de verstokte realisten tot een hoopvolle glimlach. Zal het dan toch een keer? Om direct weer tot de orde te worden geroepen: het is pas oktober, de selectie is smal. Parijs is nog ver.

En ja hoor, de eerstvolgende wedstrijd komen we direct op achterstand. We zijn niet scherp. Staan niet goed. Vergeten te voetballen. Geen trainerscliché blijft achterwege. Het wordt 0-2. Het gemopper begint. Verwijten vallen. En dan, de tweede helft. Een ander vaatje. Met een 5-3 overwinning stappen we van het veld. Terug op aarde, dat wel. Het k-woord mag weer even de vriezer in, de platte kar blijft voorlopig in de schuur staan. Nog 19 finales te gaan.

Leidsch Dagblad, 13 oktober 2017

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *