Handsfree

Een meisje met een telefoon onder haar hoofddoek geklemd haalt me in op de fiets. Ze is nogal letterlijk verwikkeld in een gesprek. De taal zegt me niets, maar af en toe zit er een Nederlands woord tussen.

‘Schoolfeest (…) oud en nieuw (…) Martijn Krabbé.’

Even ben ik terug op de basisschool: Kees heeft zijn inktpot over zijn schrift laten vallen. Weet jij welke woorden er op de puntjes moeten?

Nadat de naam Martijn Krabbé is gevallen, gaat het gesprek door in het Nederlands. Over The Voice Kids. En Piet uit Friesland.

‘Ja, die was echt cute, hè?’

Of ging het toch over Joep uit Limburg?

Het meisje met de handsfree-hoofddoek slaat linksaf. Ik moet rechtdoor en zit inmiddels met mijn hoofd bij de Russische generaal Georgi Koskov uit The Living Daylights. Jeroen Krabbé in een pijpleiding, dat werk.

‘Wist je dat hij zijn vrouw slaat?’, hoor ik haar nog net zeggen.

Of het nog steeds over Martijn Krabbé ging, weet ik niet. Even was ik afgeleid, als een Russisch beveiligingsmannetje met zijn hoofd tussen twee enorme tieten. ‘His control panel will light up like Christmas tree.’ Ik fiets naar huis zonder te weten wie nu zijn vrouw slaat.

Gelukkig zijn er altijd zekerheden in het leven, ook in 2013. Elke slechterik die ooit op James Bond mikt, mist. De Maya’s hebben ongelijk. Van oliebollen en appelbeignets eet je er altijd te veel. Louis van Gaal heeft gelijk. Op Oudejaarsavond vinden overal in het land geweldsincidenten plaats en op nieuwjaarsochtend spreekt de politie van een rustige nacht. Van ananasbeignets eet je er ook altijd te veel. Garmisch-Partenkirchen heeft een enorme schans.

En Rafael en Sylvie zijn het ideale paar.

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *