Frisse blik

‘Frissebliksessie’. In de verder doodstille ochtendcoupé blijft het woord hangen als een lastige mug. De vrouw die het uitspreekt, is zo te horen al uren wakker. Het gezoem gaat verder, net als je denkt dat de mug de kamer uit is. ‘Besluitvorming’. ‘Whiteboards’. ‘Managementlaag.’ Na iedere bloedserieuze zin die ze in haar telefoon tettert, stoot ze een nerveus lachje uit. Onbewust, waarschijnlijk. De man naast haar rolt met zijn ogen en grijpt naar zijn koptelefoon.

Die dagen zitten ertussen. De muesli is op, de ochtend te donker, de koffie te slap. Je vergist je in de eerste herfstkou, voelt je handen afsterven op de fiets. De wind en regen zijn sterker dan je capuchon. Iedereen heeft haast, iedereen moet een andere kant op, niemand steekt z’n hand uit. De stalling bij het station is vol, je ov-chipkaart leeg. Je was precies op tijd geweest als je trein niet was vertraagd.

Zo’n humorloze vrouw die continu lacht. Daar zijn vast ook mannen van, maar ik ken ze niet. Nu heeft ze het weer over stiften, die ze natuurlijk geen stiften noemt. Nee, Peter zou voor whiteboard markers zorgen. Nee, niet Monique, Monique is van de indeling. En denk eraan dat ze wel ‘en groupe’ moeten wisselen. Anders moeten ze ieder voor zich op het rooster gaan kijken, dat wordt een bende. Wil ze dat nog even aan Monique doorgeven? Ze lijkt met iedere zin harder te gaan praten, rommelt wat in haar tas en zegt ‘zij wilt’ waar ze ‘zij wil’ bedoelt.

Zo’n dag. Toch weer later van werk vertrokken dan je wilde, toch weer donkerder dan je dacht. Ja, vergeten die fietslampjes te kopen. Je zadel is zeiknat, had je dat lelijke reclameplasticje maar niet moeten weggooien. Bij de Albert Heijn zijn de mandjes op. Mensen treuzelen voor het koelschap, altijd bij het product dat jij nodig hebt. Je bent de enige Nederlander die geen bonuskaart heeft. Na het afrekenen bedenk je nog drie producten die je mee had moeten nemen. Voortaan in het weekend boodschappen doen, had je jezelf beloofd. Voor de hele week, zoals grote mensen doen. Het is nog iets harder gaan regenen, met je zomerschoenen glip je van je trappers en je tasje scheurt net niet van je stuur. Koken, eten, douchen, naar bed. Morgen met een frisse blik weer op.

 


Leidsch Dagblad, 11 november 2016

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.