Daima

Het kassameisje heet Daima, met een hartje op de ‘i’. ‘Wat leuk, een tweeling,’ zegt ze, terwijl ze de code voor de courgette opzoekt op een lijst.

Mensen die in kinderwagens gluren zijn er in twee categorieën. Of eigenlijk: mensen die in kinderwagens gluren en dan iets zeggen, zijn er in twee categorieën. De eerste kiest voor bemoedigende woorden als: ‘Jeetje, daar gaat je nachtrust’ of ‘Wat een gekkenhuis moet dat zijn.’ De mooiste variant vond ik die van een afgeleefde ervaringsmoeder die me toevertrouwde dat ze er bijna aan onderdoor was gegaan. ‘Heeft me twee jaar van m’n leven gekost’, zei ze met stem die werd gesponsord door Van Nelle. De andere groep gaat voor de positieve insteek, waarbij clichés als: ‘Wat een rijkdom’ en ‘rijkeluiswens’ zelden ontbreken. Ik heb geen voorkeur.

‘Ik heb me er een beetje in verdiept laatst’, zegt Daima. Ze heeft een vriendin die een tweeling verwacht. ‘En ik weet precies hoe dat ontstaat.’ ‘Een tweeling dan,’ voegt ze er snel aan toe. ‘Zit het bij u in de familie?’ Ze kijkt geïnteresseerd. Nee, dat zit het niet. Ze denkt even na. ‘Bent u dan rond de 40? Nee toch?’ Mijn vriendin lacht en schudt haar hoofd. ‘Bent u veganist?’ ‘Heeft u ivf gedaan?’ Tweemaal nee.

Daima lacht. Gelukkig liggen er nog genoeg boodschappen op de band. Ze draait een bakje Becel drie keer rond voordat de streepjescode gescand is. ‘En u heeft ook geen bmi van boven de 30. Had u al meerdere kinderen?’ Opnieuw een nee. Daima haalt haar schouders op. Ze is bij de laatste boodschappen aangekomen. Twee rode uien en een flesje kattenmelk. ‘Ik geef ’t op’, zegt ze.

De vrouw achter ons in de rij buigt zich over de kinderwagen. ‘Wat leuk, een tweeling. En ook nog een koningskoppel!’ Ze schudt met de rammelaar, kijkt dan van de caissière naar mijn vriendin. ‘Was je net gestopt met de pil?’

Leidsch Dagblad, 29 september 2017

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *