Maandelijks archief: februari 2014

Spaghetti

‘Zeg dat je van me houdt!’

Een vrouw met een kandelaar. Ze heeft zojuist spaghetti opgezet, die zachtjes staat te pruttelen. Misschien heet ze Louise.

‘Zeg ‘t, verdomme, of ik steek dit dwars door je heen.’

De man, laten we hem Harm noemen, staat er ontspannen bij. Hij weet dat ze het zal doen, mocht hij blijven zwijgen. Ze schreeuwt hem verwijten toe, afgewisseld met scheldwoorden die hij nog nooit van haar heeft gehoord. Het idee komt bij hem op om zijn telefoon uit zijn zak te halen en haar te filmen. Zachtjes grinnikt hij.

‘Wat sta je nou te lachen? Zeg verdomme dat je van me houdt!’

Harm kijkt naar de ingelijste foto’s aan de muur. Een vakantie in Portugal, net na hun huwelijk. Een foto van haar vader in een militair uniform. Een klassenfoto uit 1991.

‘Zeg dan dat je van me houdt, Harm’ , vervolgt ze ineens zachtjes. Nog even en de tranen zullen over haar wangen stromen. ‘Je houdt toch van me? Zeg ‘t dan…’

Ze fluistert nu bijna.

Harm zwijgt. Hij vraagt zich af of het een leugen zou zijn. Wanneer houd je van iemand? Haar ogen bewegen nu sneller heen en weer. Harm wordt onrustig.

‘Ik hou van je, Louise.’

Mooi, dat is gebeurd. Nu kan ze de kandelaar laten vallen, zich snikkend in z’n armen storten, hem honderd kusjes geven en zeggen dat ze nog veel meer van hem houdt. Dat ze ook niet weet waarom ze hem opeens heeft bedreigd, dat ze het nooit meer zal doen en dat ze twee prachtige kinderen van hem wil. Sam en Evi. Haar spaghetti bolognese met verse basilicum zal smaken als nooit tevoren.

Maar haar blik verandert niet.

‘Leugenaar! Vuile leugenaar!’

Ze beweegt haar rechterarm razendsnel naar voren en Harm zakt tegen de muur in elkaar. Voor al dente is het al een paar minuten te laat.

———
Verschenen in:
Leidsch Dagblad (24-01-2014)
En eerder op http://www.tejoow.nl