Radiatorfolie

De tweet van het jaar, als je het mij vraagt. Darter Raymond van Barneveld die zijn Twittervolgers toevertrouwt dat hij hoopt ‘vanavond weer net zo trefzeker te zijn als de slimme HR-radiatorfolie van TONZON’. Met een linkje naar de website erachter. Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik knap ervan op. Als je dan toch commerciële tweets gaat versturen, doe het dan meteen goed. Het is net als met foute kersttruien: hoe dikker het erbovenop ligt, hoe beter. 180 punten voor Barney.

• • •

Fout

Bijna. Bijna had ik deze week een trui gekocht met katten, pizzapunten en kerstmutsen. Eerlijk is eerlijk: het was mijn tweede keus. Aanvankelijk liet ik mijn oog vallen op een exemplaar met een dinosaurus, bliksemschichten en planeten. Ook deze voldeed aan de criteria, want er stond ‘MERRY CHRISTMAS!’ op. En de dinosaurus droeg een kerstmuts. Afijn.

• • •

Fijne dagen

“Ik voelde me gewoon belazerd, Ramoon.” Hij duwt het laatste stukje oliebol naar binnen terwijl Ramoon de poedersuiker van zijn schouder veegt. Ze legt haar wanten op de houten sta-tafel, warmt haar handen aan een mok met glühwein. Naast haar staat een ventje met een chocolademelksnor. Hij kijkt aandachtig naar een kerstman die ‘Let it Snow’ zingt.

• • •

Schade

Economisch total loss. Dat is mijn 17 jaar oude Renault Clio begin april dit jaar. We rijden bij vv Foreholte vandaan, mijn broer en ik, na weer een vermakelijke bollenstreekderby op het laagste niveau. Linksaf slaan we de Leidsevaart op, tussen een sliert stilstaande auto’s door. Te laat zie ik de motor die ons tegemoet komt, de file inhalend over ons deel van de rijbaan. De bestuurder wijkt nog uit, de klap valt mee. De schade is materieel.

• • •

Dump

Van winkels waarvan de naam op ‘dump’ eindigt, verwacht je dat ze niet al te duur zijn. Tenminste, als je de illusie hebt dat in wij-krijgen-een-kind-land dezelfde wetten gelden als in de rest van de wereld. Ik zal u verklappen: dat is inderdaad een illusie.

• • •

Goon normaal goon

Een zwarte Audi, een witte BMW. Ze wachten allebei om linksaf te gaan. Het is druk op de Lammenschansweg, op de dag van de sinterklaasintocht. Centimeter voor centimeter trekt het lint voorbij. Het duurt de bestuurder van de BMW te lang: hij toetert twee keer. De man in de Audi – signalement: manager in de financiële wereld – kijkt achterom. Hij maakt een gebaar met zijn armen dat ‘waar kan ik heen?’ moet uitdrukken. Ik moet aan Henk Westbroek denken.

• • •

Nog even nu

Wit overhemd, blauwe bretels, olijfgroene ribbroek. Zichtbaar dure schoenen die ooit glommen. Zijn vettige haar heeft betere tijden gekend, bij zijn inhammen zijn rode plekjes te zien. Het is duidelijk dat hij op iemand wacht, de man aan het tafeltje naast ons. Locatie: een chic restaurant in West-Friesland. Een sterrentent, jazeker. Weekendje weg in eigen land. Hashtag nog even lekker met z’n tweetjes, hashtag omdat het kan, hashtag je moet jezelf een beetje kietelen anders lach je nooit.

• • •

Frisse blik

‘Frissebliksessie’. In de verder doodstille ochtendcoupé blijft het woord hangen als een lastige mug. De vrouw die het uitspreekt, is zo te horen al uren wakker. Het gezoem gaat verder, net als je denkt dat de mug de kamer uit is. ‘Besluitvorming’. ‘Whiteboards’. ‘Managementlaag.’ Na iedere bloedserieuze zin die ze in haar telefoon tettert, stoot ze een nerveus lachje uit. Onbewust, waarschijnlijk. De man naast haar rolt met zijn ogen en grijpt naar zijn koptelefoon.

• • •

Pakjes

Niks zwartepietendiscussie. Bij ons in de familie is de jaarlijkse Sinterklaasvete weer geopend: kamp lootjestrekken versus kamp dobbelsteenspel. Dit laatste behelst een proces waarbij net zo lang goedkope teringzooi wordt doorgegeven totdat ook de laatste deelnemer kotsmisselijk is van de chocoladekruidnoten, waarna iedereen met ten minste vier ongewenste producten huiswaarts keert. Tussendoor wordt er met een dobbelsteen gegooid. Voorstanders van het lootjestrekken daarentegen bepleiten een ouderwets gezellige pakjesavond, waarbij de ontvanger een cadeau mag uitpakken dat speciaal voor hem/haar is aangeschaft en dat begeleid wordt door een persoonlijk gedicht. Idealiter wordt de betreffende persoon in dit schrijfsel vakkundig met de grond gelijk gemaakt, zij het met een niet mis te verstane ondertoon van pure liefde.

• • •

Bowlen

We zijn te vroeg in het bowlingcentrum en drinken een biertje aan de bar. Een heuse neven-en-nichten-avond, typisch iets wat ontstaat wanneer oma al een tijdje dood is. Iemand oppert het op een zoveel-jarige bruiloft, een appgroep wordt ingericht en voor je het weet zit je ergens op een onpraktische locatie in Leiderdorp of Alphen aan den Rijn stukjes vlees op een hete steen te leggen.

• • •
1 2 3 15