Verleiding

Op het station bestel ik een espresso. ‘Een enkele of een dubbele’, vraagt de jongen achter de kassa. Hij is nogal verbaasd wanneer ik voor een enkele ga. ‘Dat is maar zo’n klein beetje hè!?’ Of ik er dan misschien een croissant bij wil. Er is schijnbaar grote vraag naar croissants onder mensen die geen croissants bestellen. Met mijn espresso zonder deksel struikel ik bijna over het meisje dat met het krijtbord bezig is. Ze slaagt erin ‘macchiato’ goed te schrijven en ‘latte’ verkeerd.

• • •

Lift

Wie een klein uitgevallen baby met zich meedraagt, zit in een ziekenhuislift nooit zonder een praatje. Tot voor kort bleven mijn gesprekken in liften altijd beperkt tot een beleefd ‘goedemiddag’ – gesteld dat het middag was. Kom daar als jonge ouder maar eens om. De hele rit van 10 naar 0 moet je aanhoren hoe ongekend schattig zijn hoofdje is, wat een énig mutsje zij op heeft en hoe cute zijn minivingertjes met zijn mininageltjes wel niet boven het dekentje uitkomen. Tref je iemand uit de doelgroep van Henk Krol – wat soms wil gebeuren in een ziekenhuis – dan volgt daarop een verhaal over de eigen kleinkinderen. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het schitterend. Geef me een paar weken en ik heb iedere ‘ik’ vervangen door ‘papa’. Ik zal ‘kleine dondersteen’ zeggen en het compleet normaal vinden.

• • •

Anders

Duizend voorstellingen had ik me ervan gemaakt: de rit naar het ziekenhuis voor de bevalling. Vrouwlief kronkelend en scheldend op de achterbank terwijl ik, begeleid door twee politiemotoren, met 150 over de vluchtstrook knal. Of: keurig ingepakte weekendtas vol vers gewassen kinderkleertjes in de achterbak, moeiteloos geïnstalleerde Maxi-Cosi stevig vast achterin en dan zwevend op de vioolklanken van Radio 4 richting het ziekenhuis. Duizend voorstellingen. In geen ervan rijd ik de stille maar overvolle parkeergarage in met een benzinelampje dat al twintig minuten brandt, stap ik in de verkeerde lift en dwaal ik een kwartier over de verkeerde verdieping tot ik een appje krijg dat we ‘nu naar de OK gaan verhuizen’. Twee rode stoplichten extra en ik was te laat geweest voor de keizersnede.

• • •

Standaard

Van de tien mensen die ik vertel dat we een jongen-meisje-tweeling verwachten, zeggen er negen ‘O, dan ben je meteen klaar’. Niet erg, had ik zelf waarschijnlijk ook gezegd. Maar het legt wel iets bloot. Kennelijk is je gezinnetje af als je van beide geslachten een exemplaar hebt. Een v, een m, jawel, volle kaart! Even controleren en de leverworst mag mee naar huis.

• • •

3310

De tweede klas van de middelbare school. Mijn vrienden en ik luisteren naar The Offspring en Blink-182. We sparen allemaal voor de nieuwste mobiele telefoon: de Nokia 3310. Zo’n 350 gulden, als ik me niet vergis. Het is het jaar 2000 en je kunt nog ‘gsm’ zeggen zonder dat iemand begint te lachen. De belangrijkste eigenschap van de 3310? Dat je er Snake II op kunt spelen.

• • •

Kunst

Mevrouw De Bree knoopt haar jas dicht. Ze kan het zelf, al duurt het lang. Haar kleinzoon komt haar halen, ze gaan naar een museum. De naam is ze vergeten. Zo meteen zal ze vragen of de kleinzoon koffie wil. Hij zal vriendelijk bedanken en zeggen dat ze op moeten schieten.

• • •

Henk en Theo

“Nog een theetje, Theo?” Zonder op antwoord te wachten serveert Henk een kop rooibosthee met een flinke scheut van de goedkoopste whisky. “Koekie d’r bij?” Hij praat Leidser dan Rubberen Robbie, Henk de kroegbaas, al heeft hij zijn hele jeugd in Zoetermeer gewoond. Deze tent begon hij 23 jaar geleden, toen zijn vrouw besloot dat tien jaar huwelijk genoeg was. Ze trok in bij de buurman, maar vond het echt geen probleem als Henk in het huis bleef. Met zijn vertrouwen in het andere geslacht is het niet meer goed gekomen. “Eén kutwijf trekt harder als zeven paarden,” is zijn vaste antwoord als iemand naar zijn liefdesleven vraagt.

• • •

Roger

Een van de redenen dat mijn studie wat vertraging opliep, is Roger Federer. Het is dat er maar vier Grand Slams in een jaar gaan, anders was ik waarschijnlijk nooit afgestudeerd. Je kunt het een gebrek aan discipline noemen, maar wie gaat er tentamens leren als Federer live op tv aan het tennissen is? Een groot kunstenaar die de gehele ATP-ranglijst reduceert tot Bob Rossen met een racket.

• • •

Lievelings

‘Omaaikot, mijn lievelings!’ Het meisje pakt een kartonnen beker aan waar ‘Joyce’ op staat. Slagroom, marshmallows en een kaneelstokje steken er aan de bovenkant uit. ‘Omaaikot,’ klinkt het nogmaals. Haar ‘t’ aan het eind is lang en nat, als van een Rotterdams omaatje. ‘Echt te lekker.’ De andere twee hebben de warme drank in één hand, hun telefoon in de ander. Kleurrijke plastic hoesjes om groot uitgevallen Samsungs. Niemand heeft ze verteld dat die toetsenbordklik ook uit kan. Nog een kwartier tot mijn trein vertrekt.

• • •
1 2 3 16